Azat Metin
Azat Metin

İnternet teknolojisini yakından takip edip web programlamaya gönül vermiş ve blogunda yararlı kaynak kodları, dökümanlar paylaşan birisi.

Twitter


Ustura

dur, dur. panik yapma doktor.
tamam, şimdi.
şu anda da değilm, çünkü az önce geçti. yine geçemedik kendimizden, geciktik. belki zor yetindik, yetim ettik günleri ama yine de iyi geldik bugüne. başı boş dolaştık; bir hayli boşa döndük, her seferinde de başa döndük lakin bir türlü deliye dönemedik. düşmeden edemedik; bayağı da sarf ettik yarınları, hem de hiç düşünmeden. atlattık duvarları, denizlere de karıştık, ardından bulutlara bir ettik aklımızı. ya geciktik ya da çok geçtik. yem olmadan, biz yedik geceleri. doyduk doktor, aptallığımıza doyduk.
içim içimi yer oldu doktor, boşluklar ise büyüyor. içimizde bir Hamlet; bir kaç hikâye anlatsalar inanacak gibiyim, ne aptallık ne de bir delilik hali. bir usturanın üzerinde, bir nevi sırat köprüsü. nasıl bir an, bilmiyorum. geçmek bilmiyor. karışıp edenler, sokaklarda sersem sersem dolaşanlar, meyhane kapılarına dadananlar; o an bir türlü geçmek bilmiyor, çıkıverilmiyor.
unutmak için uyuyacaktım, şimdilerde uyumayı unuttum. uyku ilaçlarına alışıp, uykusu kaçıklara döndüm. bıraktım, o an; hükmünü, saltanatını sürdü. ne bir iki çizgiye mal olsun, ne de iki tel saçın ağırmasına. çünkü, nasıl olsa geçecektir. ya geçmezse? o vakit, ne içki, ne afyon para eder.

-omzumu sıvazladılar. ardından koluma girip yakama yapıştılar. birden, yaşamın o deli gömleğini sırtımda düğümlenmiş buldum.




Yazı Hakkında Yorumlar