Azat Metin
Azat Metin

İnternet teknolojisini yakından takip edip web programlamaya gönül vermiş ve blogunda yararlı kaynak kodları, dökümanlar paylaşan birisi.

Twitter


Akşamüstü

bir gündüz, bir de gece sığıyor sıradan bir güne. sıradan bir gün, ne kadar sıradan olabiliyorsa o kadar sıradan sığıyor ve bitiyor. günlerim akşamüstü tadında geçiyor; ne erken geldim, ne de geç gidiyorum. hiçbir telaşa mahal yok, tüm sessizlik ve sakinlik koluma girip oturuyoruz öylece. gün içinde akıp giden zamanda kaybolmak ile ilgili düşünüyor, biriktirdiklerimi unutuyorum. çünkü ben uyanır uyanmaz unutmaya başlıyor ve gecesine doğru biriktiriyorum.

hatırlamaya çalışmak, ya da sahiden hatırlamak için unutuyorum. ancak birikmek, bir insanın birikmesi; bu nasıl anlatılabilir, bilmiyorum. adını dahi bilmediğim bir his içinde uyanıyorum kendimden, o gün ne olursa olsun zaman ile birlikte geçip gidiyor. en küçük bir parçası bile kalmıyor fakat yarattığı his hiç geçmiyor. etkisini üzerimden atmak mümkün değil ve neredeyse her gün, daha önce hiç tatmadığım, adını telaffuz edemediğim ve açıklanması zor bütün hisleri birer birer üzerime bir elbise gibi giyiyorum. bütün hücreleri beynimde yer ediniyor. inanılması zor ama kokusu dahi burnumdan ciğerlerime kadar akıyor.

nereden geldiklerini sorgulamıyor, peşlerine takılıyorum. tuhaf ve garip anların tamamını kovalıyorum. oturup saatlerce etrafıma kulak kabartıyor ve insan yüzlerini izliyorum. tanımadığım, adını dahi bilmediğim onca insanın yüzlerine bakarken bile ilginç, akıl almaz düşünceleri zor zapt ediyorum kafamda. onlara karşı ne sevgi, ne de nefret duyuyorum. sadece konuşuyoruz. ağız hareketlerine değmeyen, başı boş bütün cümleleri sarf ediyoruz.

anlatmak ise güç, artık en kolayı kendine anlatmak. o da kendini bulursan eğer.

-buldun mu?






Yazı Hakkında Yorumlar